سالهاست مسجدسلیمان از یک بحران فرهنگی قدیمی رنج میبرد بحرانی که از شایعه پردازی های عده ای کم سواد شروع میشود و متاسفانه گریبان جامعه روشنفکر را هم می گیرد. و قضیه تا جایی بیخ پیدا می کند که حتی بعضی ها برای دیدن معجزه رهسپار میشوند.موضوع زاده شدن کودکی در اندیکا که ریش و سبیل دارد و حرف میزند به نظر چنان احمقانه و وکودکانه است که آدم با شنیدنش از آن به عنوان نه یک خبر بلکه به عنوان یک شایعه بی اساس رد میشود . اما چند ساعت بعد وقتی همین خبر را از زبان چند نفر شبه روشنفکر میشنویم و قضیه تا آنجا کش پیدا میکند که دفتر امام جمعه محترم مسجدسلیمان برای تکذیبه خبر مجبور به ارسال هزاران پیام کوتاه می شود آدم می فهمد مشکل واقعا چیست که با یک شایعه بی اساس بحرانی اجتماعی به راه افتاده است؟
سالهاست این مشکل ادامه دارد و شایعه پردازی های عده ای بی سواد متاسفانه علاوه بر بار فرهنگی و هزینه های مادی بسیار در طی چندین سال گذشته حتی در مواردی که هم سبب هزینه های جانی هم برای شهروندان مسجدسلیمانی شده است و نمونه آن را هم شایعه زلزله در مسجدسلیمان در چند سال گذشته میتوان دانست که یک شایعه سبب سرازیر شدن تقریبا دو سوم کل جمعیت شهرستان به خارج از شهر و خالی شدن انبارهای هلال احمر شهرستان در همان زمان بدون بروز هیچ گونه حادثه طبیعی بود .
اما حجم شایعه آنقدر شدید بود که هیچ زلزله ای نمی توانست به اندازه آن فاجعه بار باشد.در همان روزهای اول افزایش شمار عزیزانی که به سبب عقرب زدگی و سایرعوامل به بیمارستان مراجعه کرده اند و همچنین بروز مشکلات مربوط به گرما زدگی از کوچکترین نمونه های آن بود.خالی شدن یک باره تمامی انبار جمعیت هلال احمر که اساسا برای مقابله با بروز صدمات طبیعی کاربرد دارد در زمانی که یک شایعه می تواند چنین فاجعه بار باشد باعث بوجود آمدن مشکلاتی اینچنین گردید.
به راستی کدام مشکل فرهنگی سبب ظهور چنین پدیده ای اجتماعی شده است که مردم مسجدسلیمان را گریبانگیر خود می کند؟آیا نمی بایست با تقویت بنیان های دینی مردم از بروز چنین پدیده هایی جلوگیری کرد؟و آیا کسانی که چنین شایعه هایی را می آفرینند نمی دانند که چگونه با تفکر و بنیان های دینی این مردم بازی می کنند؟
خدواند می فرماید: «لـَئِن لَم یَنتَهِ المُنـفِقونَ والَّذینَ فی قُلوبِهِم مَرَضٌ والمُرجِفونَ فِی المَدینَةِ لَنُغرِیَنَّکَ بِهِم ثُمَّ لا یُجاوِرونَکَ فیها اِلاّ قَلیلا».احزاب/سوره۳۳، آیه۶۰. آیه فوق درباره گروهی از منافقان نازل شده که در هنگام خروج پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله)از مدینه برای جهاد، به شایعه پراکنی میپرداختند و میگفتند که پیامبرکشته یا اسیر شده است یا شایعه میکردند که مسلمانان شکست خورده و متحمل تلفات فراوانی شدهاند تا روحیه آنان را ضعیف کنند.
و در فقه اسلامی برخی از آیه استفاده کردهاند که هرکسی که به شایعه پراکنی و اذیت مؤمنان بپردازد مستحق تبعید و تعزیراست. و با وجود تاکید دین مبین اسلام هستند کسانی که هم اکنون به شایعه پردازی دست میزندد.و با دین مداری مردم بازی می کنند.
امید است مردم و مسئولین دراین باره با رجوع به قرآن کریم و تسریع در فرهنگ سازی بیشتر سبب تغییر در جامعه اسلامی و جلوگیری از ظهور چنین پدیده های شوند.
